महाराष्ट्रात खालीलपैकी कोणता पर्जन्य प्रदेशात जलसिंचन व्यवस्था असलीच पाहिजे?
ज्या भागात वार्षिक पाऊस ७५ सेंमी पेक्षा कमी असतो, तो प्रदेश अवर्षणप्रवण किंवा दुष्काळग्रस्त मानला जातो. अशा भागात पाऊस अनियमित व अत्यंत अनिश्चित असल्याने पिकांच्या शाश्वत उत्पादनासाठी कृत्रिम जलसिंचन व्यवस्था असणे अनिवार्य असते. महाराष्ट्रातील पर्जन्यछायेतील दुष्काळी पट्टा (सोलापूर, अहमदनगर, सांगली-सातारा पूर्व भाग) या विभागात येतो.
कृषी भूगोलानुसार, ७५ सेंमीपेक्षा कमी पाऊस असणाऱ्या प्रदेशात कोरडवाहू शेती अत्यंत जोखमीची ठरते, त्यामुळे तिथे विहिरी, कालवे किंवा ठिबक सिंचनाची नितांत गरज असते.
Regions receiving less than 75 cm of annual precipitation are classified as chronically drought-prone and water-deficit. Because precipitation in these areas is both scanty and highly erratic, artificial irrigation systems are indispensable to ensure crop survival and food security. Maharashtra's rain-shadow scarcity belt falls in this bracket.
Agronomically, zones receiving under 75 cm of precipitation cannot sustain assured crop production without supplemental canal, well, or micro-irrigation networks.